ໃນເດືອນພຶດສະພາ 2026, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມຮຸ່ນທີ 9 ໃນໂຄງການພັດທະນາຜູ້ບໍລິຫານຮຸ່ນໜຸ່ມ “Keiei Juku” ທີ່ຈັດຂຶ້ນໂດຍ ສູນລາວ-ຍີ່ປຸ່ນ (LJI) ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ເພື່ອຮຽນຮູ້ການບໍລິຫານຈັດການທຸລະກິດຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນໃນສະຖານທີ່ຕົວຈິງ.
ການຝຶກອົບຮົມໃນຄັ້ງນີ້ ມີບໍລິສັດລາວເຂົ້າຮ່ວມທັງໝົດ 22 ບໍລິສັດ ຈາກຫຼາກຫຼາຍຂົງເຂດ ເຊັ່ນ: ການຢາ, ການຄ້ານຳເຂົ້າ-ຂາຍສົ່ງ, ການຜະລິດ, ການຫຼຸດຜ່ອນກາບອນ (Decarbonization) ແລະ ເທັກໂນໂລຢີຂໍ້ມູນຂ່າວສານ (ICT).ກຸ່ມດັ່ງກ່າວທີ່ໄດ້ເຂົ້າໄດ້ຢ້ຽມຢາມບໍລິສັດໃນຂະແໜງການຜະລິດ ແລະ ການບໍລິການຂອງຍີ່ປຸ່ນ ຈຳນວນ 6 ບໍລິສັດ ພ້ອມດ້ວຍອົງກອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບປັດຊະຍາການບໍລິຫານ, ການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນ, ສາຍສຳພັນກັບລູກຄ້າ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຕໍ່ສັງຄົມທ້ອງຖິ່ນຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ຜ່ານການສົນທະນາກັບຜູ້ບໍລິຫານ ແລະ ພະນັກງານ.
ນອກຈາກການໄດ້ພິສູດດ້ວຍຕາຕົນເອງວ່າ ແນວຄິດການບໍລິຫານທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກ Keiei Juku ຖືກນຳໄປປະຕິບັດຕົວຈິງໃນບໍລິສັດແນວໃດແລ້ວ, ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ຜູ້ຕາງໜ້າຈາກບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ລາວ ໄດ້ແລກປ່ຽນກັນໂດຍກົງ ເພື່ອຊອກຫາຄວາມຮ່ວມມື ແລະ ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທາງທຸລະກິດໃນອະນາຄົດອີກດ້ວຍ.
ງານພົບປະແລກປ່ຽນກັບບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ສົ່ງທ້າຍການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ
ໃນວັນທີ 26 ພຶດສະພາ 2026, ໃນຖານະໂຄງການສຸດທ້າຍຂອງການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ, ໄດ້ມີການຈັດ “ງານພົບປະແລກປ່ຽນທາງທຸລະກິດ ເພື່ອຄວາມຮ່ວມມືລະຫວ່າງອົງກອນ ກັບຜູ້ບໍລິຫານ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານລະດັບສູງຂອງບໍລິສັດລາວ” ຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນະຄອນຫຼວງໂຕກຽວ. ງານພົບປະແລກປ່ຽນຄັ້ງນີ້ ມີບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ 26 ບໍລິສັດ ທີ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນການຂະຫຍາຍທຸລະກິດຢູ່ປະເທດລາວ ແລະ ການຮ່ວມມືກັບບໍລິສັດລາວ ເຂົ້າຮ່ວມ.
ງານດັ່ງກ່າວໄດ້ຈັດຂຶ້ນເປັນ 2 ພາກ ຄື: ການບັນຍາຍ ແລະ ງານພົບປະແລກປ່ຽນທາງທຸລະກິດ. ໃນພາກທີ 1 ໄດ້ມີການນຳສະເໜີກ່ຽວກັບທ່າອ່ຽງຫຼ້າສຸດຂອງເສດຖະກິດລາວ, ສະພາບແວດລ້ອມການລົງທຶນ, ຕະຫຼອດຮອດປະສົບການຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນທີ່ເຂົ້າມາດຳເນີນທຸລະກິດຢູ່ລາວ. ສຳລັບພາກທີ 2 ນອກຈາກຈະມີການເຈລະຈາທຸລະກິດແບບສ່ວນຕົວຕາມການຈັບຄູ່ລ່ວງໜ້າແລ້ວ, ຍັງມີການເຈລະຈາແບບອິດສະຫຼະຢູ່ບູດທີ່ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມ Keiei Juku ແຕ່ລະຄົນໄດ້ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການແລກປ່ຽນຄຳຄິດຄຳເຫັນຢ່າງຟົດຟື້ນ ລະຫວ່າງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມ Keiei Juku.
ງານພົບປະແລກປ່ຽນຄັ້ງນີ້ ເປັນໂອກາດໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມ Keiei Juku ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນການດຳເນີນທຸລະກິດ ແລະ ທຳນຽມປະຕິບັດທາງທຸລະກິດຂອງຍີ່ປຸ່ນ ຜ່ານການສົນທະນາໂດຍກົງກັບບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ, ພ້ອມທັງສ້າງເຄືອຂ່າຍໃໝ່ ແລະ ຊອກຫາຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການເປັນພັນທະມິດ ຕະຫຼອດຮອດໂອກາດທາງທຸລະກິດໃນອະນາຄົດ.
ການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນຄັ້ງນີ້ ແມ່ນການຝຶກອົບຮົມທີ່ສະຫຼຸບການຮຽນຮູ້ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາປະມານ 6 ເດືອນຂອງໂຄງການ “Keiei Juku”. ແລ້ວຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ຮຽນຮູ້ນຳຫຍັງແດ່ຢູ່ Keiei Juku ກ່ອນທີ່ຈະเดินทางມາຢ້ຽມຢາມປະເທດຍີ່ປຸ່ນ?
ນອກຈາກນີ້, ຫຼັງຈາກຈົບການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໃນຄັ້ງນີ້, ໃນວັນທີ 7 ສິງຫາ ທີ່ຜ່ານມາ, ໄດ້ມີການຈັດງານແບ່ງປັນປະສົບການ “Learning into Action” ຂຶ້ນຢູ່ປະເທດລາວ ໂດຍແມ່ນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມ Keiei Juku ເປັນຜູ້ຈັດຂຶ້ນ, ໂດຍທີ່ LJI ກໍໄດ້ຮ່ວມໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນກິດຈະກຳດັ່ງກ່າວດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.
ການຮຽນຮູ້ຈາກ “Keiei Juku” ທີ່ນຳໄປສູ່ການປະຕິບັດຕົວຈິງຢູ່ຍີ່ປຸ່ນ
Keiei Juku ທີ່ຈັດຂຶ້ນໂດຍ ສູນລາວ-ຍີ່ປຸ່ນ (LJI) ແມ່ນໂຄງການຝຶກອົບຮົມການບໍລິຫານຈັດການແບບປະຕິບັດຕົວຈິງ ໄລຍະເວລາປະມານ 6 ເດືອນ ສຳລັບຜູ້ບໍລິຫານ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານຮຸ່ນໃໝ່ຂອງບໍລິສັດລາວ.
ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມຈະໄດ້ຮຽນເປັນເວລາ 5 ວັນໃນແຕ່ລະເດືອນ ໂດຍແມ່ນຜູ້ຊ່ຽວຊານຊາວຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ທີມງານອາຈານທີ່ມີປະສົບການທາງທຸລະກິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເປັນຜູ້ບັນຍາຍ. ໃນລະຫວ່າງການຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຂົງເຂດທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ການບໍລິຫານວິສາຫະກິດ ເຊັ່ນ: ກົນລະຍຸດການບໍລິຫານ, ການຕະຫຼາດ, ການບໍລິຫານການເງິນ, ການບໍລິຫານຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຈະໄດ້ວິເຄາະບັນຫາທີ່ບໍລິສັດຂອງຕົນເອງກຳລັງเผຊิญຢູ່ ແລະ ສ້າງແຜນທຸລະກິດເພື່ອแก้ไขບັນຫາດັ່ງກ່າວ.
ນອກຈາກນີ້, ໃນການໃຫ້ຄຳປຶກສາແບບຕົວຕໍ່ຕົວ ກັບຜູ້ຊ່ຽວຊານ ທີ່ຈັດຂຶ້ນໃນແຕ່ລະເດືອນ, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຈະໄດ້ຮັບຄຳແນະນຳທີ່ເໝາະສົມກັບສະພາບການ ແລະ ບັນຫາຂອງແຕ່ລະບໍລິສັດ, ເພື່ອນຳເອົາຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຈາກການບັນຍາຍໄປປັບໃຊ້ໃນການປັບປຸງການບໍລິຫານຂອງບໍລິສັດຕົນເອງ. ຈຸດເດັ່ນສໍາຄັນຂອງ Keiei Juku ແມ່ນການເນັ້ນໃສ່ການນຳເອົາຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບການບໍລິຫານໄປປະຕິບັດຕົວຈິງໃນບໍລິສັດ, ນອກຈາກການຮຽນຮູ້ທາງດ້ານທິດສະດີ.
ເຖິງວ່າຈະຈົບການອົບຮົມ Keiei Juku ໄປແລ້ວ, ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມອົບຮົມຍັງຄົງສືບຕໍ່ສ້າງສາຍສຳພັນກັບສິດເກົ່າ ແລະ ບໍລິສັດທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ຜ່ານເຄືອຂ່າຍສະມາຄົມສິດເກົ່າ Keiei Juku “KJL”. Keiei Juku ບໍ່ພຽງແຕ່ເພີ່ມທັກສະການບໍລິຫານຂອງແຕ່ລະບໍລິສັດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເວທີໃນການເຊື່ອມໂຍງບໍລິສັດ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານເຂົ້າກັນ ເພື່ອສ້າງຄວາມຮ່ວມມືຮູບແບບໃໝ່ໆ ອີກດ້ວຍ.
ທ່ານ Seki Chigusa, ຜູ້ຊ່ຽວຊານ JICA ປະຈຳ LJI ທີ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນການດຳເນີນງານ Keiei Juku ໄດ້ທົບທວນເຖິງເສັ້ນທາງຄວາມເປັນມາ ກ່ອນທີ່ຈະຮອດຮຸ່ນທີ 9 ດັ່ງນີ້:
“ໃນຮຸ່ນທີ 3 ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເລີ່ມເຂົ້າມາມີສ່ວນຮ່ວມໃນ Keiei Juku, ໃນເວລານັ້ນມີຜູ້ສຳເລັດການອົບຮົມປະມານ 50 ຄົນ ແລະ ບາງຄັ້ງຈຳນວນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມກໍບໍ່ເຕັມຕາມໂຄຕ້າ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເພື່ອໃຫ້ບໍລິສັດລາວເຂົ້າຮ່ວມ Keiei Juku ຫຼາຍຂຶ້ນ, ທີມງານຮັບຜິດຊອບຂອງ LJI ຈຶ່ງໄດ້ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈກັນ ປັບປຸງໂຄງການ ແລະ ປະຊາສຳພັນໃນທຸກໆ ປີ.
ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບແມ່ນ, ຈຳນວນຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີ ແລະ ການປະເມີນຄ່າ/ສຽງຕອບຮັບຕໍ່ Keiei Juku ຢູ່ປະເທດລາວກໍສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກດີໃຈຫຼາຍທີ່ຫຼາຍບໍລິສັດໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ ແລະ ສິ່ງນີ້ກໍເປັນແຮງຈູງໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳລັບທາງ LJI ໃນການປັບປຸງໂຄງການໃຫ້ດຽິ່ງໆ ຂຶ້ນໄປ.
ເປົ້າໝາຍຂອງ Keiei Juku ແມ່ນການສ້າງ ແລະ ພັດທະນາບໍລິສັດລາວໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່, ໂດຍບໍ່ພຽງແຕ່ມຸ່ງເນັ້ນການສ້າງກຳໄລໃນໄລຍະສັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງແມ່ນການສ້າງບໍລິສັດທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກສັງຄົມ ແລະ ສາມາດດຳເນີນທຸລະກິດໄດ້ຢ່າງຍືນຍົງ.
ໃນຄະນະດຽວກັນ, ບໍລິສັດລາວແຕ່ລະແຫ່ງກໍມີຈັງຫວະການເຕີບໃຫຍ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການປັບໂຄງການໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະພາບການຂອງແຕ່ລະແຫ່ງ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ໄປສູ່ການປັບປຸງການບໍລິຫານຕົວຈິງ ແມ່ນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍເລີຍ.
ຢູ່ປະເທດລາວ, ລະບົບກົດໝາຍ ແລະ ກົນໄກການຊ່ວຍເຫຼືອ SME ທີ່ຄ່ອຍສະໜັບສະໜູນການເຕີບໃຫຍ່ຂອງທຸລະກິດ ຍັງມີບາງສ່ວນທີ່ບໍ່ທັນສົມບູນເທື່ອ. ບໍລິສັດເມື່ອເຕີບໃຫຍ່ແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນຈະຈົບຢູ່ເທົ່ານັ້ນ, ຍິ່ງດຳເນີນທຸລະກິດໄປ ກໍຍິ່ງເຫັນສິ່ງທ້າທາຍໃໝ່ໆ. ຖ້າຫາກລະບົບ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຈຳເປັນມີຄວາມພ້ອມຫຼາຍຂຶ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ບໍລິສັດລາວຈະມີສັກກະຍະພາບໃນການເຕີບໃຫຍ່ໄດ້ໄວຂຶ້ນໃນໄລຍະເວລາທີ່ສັ້ນລົງ.
ສຳລັບການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໃນຄັ້ງນີ້, ພວກເຮົານໄດ້ຮັບສຽງຕອບຮັບຈາກຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມວ່າ ‘ມີຫຼາຍຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍຮູ້ກ່ອນ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ມາເຫັນຂອງຈິງ ແລະ ໄດ້ລົມໂດຍກົງກັບຜູ້ບໍລິຫານ’.
ການທີ່ຜູ້ບໍລິຫານໄດ້ລົມກັນໂດຍກົງກ່ຽວກັບສິ່ງທ້າທາຍທີ່ບໍລິສັດເຫັນ ແລະ ວິທີການຜ່ານຜ່ອນອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນ ມາມີຄວາມໝາຍຢ່າງຍິ່ງ. ການໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນໃນສະຖານທີ່ຕົວຈິງຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ໃນສິ່ງທີ່ຮຽນມາຈາກຫ້ອງຮຽນ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງຜ່ານປະສົບການຕົວຈິງ ຫຼາຍກວ່າເປັນພຽງຄວາມຮູ້. ນອກຈາກນັ້ນ, ຄວາມກະຕືລືລົ້ນຂອງຜູ້ບໍລິຫານ ແລະ ຜູ້ກ່ຽວຂ້ອງທາງຝ່າຍຍີ່ປຸ່ນ ກໍເປັນສິ່ງທີ່ສຳຜັດໄດ້ຈາກການພົບປະກັນໂດຍກົງເທົ່ານັ້ນ.
ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມໄດ້ເຂົ້າຢ້ຽມຢາມບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈໃນປະເດັນບັນຫາຂອງຕົນເອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ເຊັ່ນ: ບົດບາດທີ່ຜູ້ບໍລິຫານຄວນມີ, ການອົບຮົມບຸກຄະລາກອນພາຍໃນຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ວິທີການເຂົ້າເຖິງຄວາມຕ້ອງການຂອງລູກຄ້າ, ການປະກອບສ່ວນຕໍ່ສັງຄົມທ້ອງຖິ່ນ, ຕະຫຼອດຮອດການນຳໃຊ້ບຸກຄະລາກອນທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ລວມທັງຜູ້ພິການ.
ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຜູ້ບໍລິຫານທັງ 23 ທ່ານທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນຄັ້ງນີ້ກຳລັງເຫັນຢູ່ ແມ່ນແຕກຕ່າງກັນໄປໃນແຕ່ລະຄົນ. ການນຳເອົາປະເດັນຂອງຕົນເອງໄປຕັ້ງຄຳຖາມໂດຍກົງກັບຜູ້ບໍລິຫານບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ພ້ອມທັງຟັງປະສົບການ ແລະ ແນວຄິດຂອງເຂົາເຈົ້າ, ຈະສາມາດນຳໄປເຊື່ອມໂຍງກັບການລົງມືປະຕິບັດໃນຂັ້ນຕໍ່ໄປ ຫຼັງຈາກກັບຄືນປະເທດ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການຝຶກອົບຮົມຢູ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແມ່ນຢູ່ບ່ອນນີ້ເອງ.
ແລ້ວນັກຮຽນຮຸ່ນທີ 9 ໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຍັງແດ່ຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ແລະ ການເດີນທາງໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ພວກເຂົາຈະນຳປະສົບການເຫຼົ່ານັ້ນໄປນຳໃຊ້ໃນການບໍລິຫານທຸລະກິດຂອງຕົນເອງແນວໃດ?
ພວກເຮົາໄດ້ສຳພາດຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ 2 ຄົນ.
ຈາກທຸລະກິດຄອບຄົວ ສູ່ລະບົບການບໍລິຫານທີ່ສາມາດດຳເນີນໄປໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຜູ້ບໍລິຫານບໍ່ຢູ່
ໃນຕອນຕົ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ສຳພາດ ທ່ານ Phonevilay Vong-lnh ນັກຮຽນຮຸ່ນທີ 9 ຜູ້ດຳເນີນທຸລະກິດກ່ຽວກັບເຄື່ອງປະດັບ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ນາງໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ແລະ ການເດີນທາງໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ລວມທັງການປ່ຽນແປງຈາກການດຳເນີນທຸລະກິດແບບຄອບຄົວ ໄປສູ່ການບໍລິຫານແບບມີລະບົບເປັນອົງກອນ.
ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈທີ່ສຸດຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານແມ່ນຫຍັງ?
ທຸລະກິດຂອງຂ້ອຍແມ່ນກ່ຽວກັບເຄື່ອງປະດັບ ແລະ ຕະຫຼອດມາພວກເຮົາໄດ້ດຳເນີນທຸລະກິດແບບຄອບຄົວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍເຄີຍຄິດວ່າ ຖ້າຕ້ອງການບໍລິຫານຮ້ານເຄື່ອງປະດັບໃຫ້ສາມາດສ້າງລາຍຮັບໄດ້ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຢູ່ທີ່ຮ້ານຕະຫຼອດເວລາ.
ແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ຈັກກັບໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ຂ້ອຍເລີ່ມຄິດວ່າ ຖ້າຕ້ອງການປ່ຽນແປງຮູບແບບການບໍລິຫານທຸລະກິດແບບຄອບຄົວແບບເດີມ ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງລະບົບທີ່ເຮັດໃຫ້ທຸລະກິດສາມາດດຳເນີນໄປໄດ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຕົວຂ້ອຍເອງຈະບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ຮ້ານຕະຫຼອດເວລາ.
ຖ້າສາມາດເຮັດໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໃນເວລາທີ່ຂ້ອຍເດີນທາງ ຫຼື ອອກໄປຢູ່ນອກຮ້ານ ທຸລະກິດກໍຍັງສາມາດດຳເນີນຕໍ່ໄປໄດ້. ນອກຈາກນັ້ນ ໃນກິດຈະກຳສ້າງເຄືອຂ່າຍ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຟັງຈາກຜູ້ປະກອບການຫຼາຍຄົນ ກ່ຽວກັບຊື່ສຽງທີ່ດີຂອງໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຢ່າງຄົບຖ້ວນຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນ.
ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າ ໂຮງຮຽນບໍລິຫານແຫ່ງນີ້ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ເໝາະສົມສຳລັບຂ້ອຍ ໃນການປ່ຽນທຸລະກິດແບບຄອບຄົວ ໃຫ້ກາຍເປັນທຸລະກິດທີ່ມີລະບົບການບໍລິຫານແບບອົງກອນ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈເຂົ້າຮ່ວມ.
ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍເປັນພິເສດ ແມ່ນແນວຄິດກ່ຽວກັບການຕະຫຼາດ. ກ່ອນໜ້ານີ້ ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈວ່າ ການຕະຫຼາດແມ່ນການໂຄສະນາ ແລະ ປະຊາສຳພັນ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກທຸລະກິດຂອງພວກເຮົາ.
ແຕ່ຢູ່ທີ່ໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມຂາຍສິນຄ້າທີ່ພວກເຮົາຢາກຂາຍພຽງຝ່າຍດຽວ ພວກເຮົາຄວນເບິ່ງຈາກມຸມມອງຂອງລູກຄ້າ ແລະ ນຳສະເໜີສິ່ງທີ່ລູກຄ້າຕ້ອງການ ເພາະສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທຸລະກິດເຕີບໂຕ. ນອກຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍຍັງໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບການບໍລິຫານບຸກຄະລາກອນ. ອາຈານຜູ້ສອນເຄີຍຮັບຜິດຊອບວຽກດ້ານບຸກຄະລາກອນໃຫ້ກັບແບຣນ Hermès ມາກ່ອນ. ຈາກອາຈານທ່ານນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ເປັນຫຍັງບໍລິສັດຈຶ່ງຕ້ອງຝຶກອົບຮົມພະນັກງານ ລວມທັງວິທີການພັດທະນາ ແລະ ຮັກສາພະນັກງານໃຫ້ຢູ່ກັບອົງກອນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເຮັດວຽກກ່ຽວກັບສິນຄ້າຫຼູຫຼາໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.ເນື້ອຫາເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງຢ່າງຫຼາຍກັບທຸລະກິດເຄື່ອງປະດັບຂອງຂ້ອຍ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍເປັນພິເສດ.
ກະລຸນາເລົ່າຄວາມຮູ້ສຶກກ່ຽວກັບການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ
ຂ້ອຍມັກການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໃນຄັ້ງນີ້ຫຼາຍ. ຂ້ອຍຮູ້ສຶກປະທັບໃຈຫຼາຍທັງ JICA, JETRO ແລະ ບໍລິສັດຕ່າງໆທີ່ພວກເຮົາໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມ. ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນຈາກສະຖານທີ່ຕ່າງໆທີ່ພວກເຮົາໄປຢ້ຽມຢາມ ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນມາຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ.
ໃນບັນດາສະຖານທີ່ທັງໝົດ ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍເປັນພິເສດແມ່ນ JICA. ສຳລັບຂ້ອຍ JICA ປຽບເໝືອນພໍ່ແມ່. ເມື່ອພວກເຮົາໄປຮອດປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ພະນັກງານຂອງ JICA ໄດ້ໃຫ້ການຕ້ອນຮັບພວກເຮົາຢ່າງອົບອຸ່ນ ຄືກັບການອ້າແຂນຕ້ອນຮັບລູກຂອງຕົນເອງ.ພວກເຂົາໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຢ່າງລະອຽດທີລະຢ່າງວ່າ ພວກເຮົາຄວນປະພຶດຕົນແນວໃດໃນປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ຄວນລະມັດລະວັງເລື່ອງໃດແດ່. ທັງວິທີການເບິ່ງແຍງ ແລະ ການປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຮົາ ລວມເຖິງວິທີການຖ່າຍທອດຂໍ້ມູນ ແມ່ນມີລະບົບ ແລະ ດີຫຼາຍ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າທຸກຄົນມີຄວາມເປັນມືອາຊີບຢ່າງສູງ.
ຂ້ອຍຍັງຮູ້ສຶກປະທັບໃຈຫຼາຍກັບການໄປຢ້ຽມຢາມບໍລິສັດຕ່າງໆ. ບາງບໍລິສັດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມມີປະຫວັດສາດອັນຍາວນານ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍຶດຕິດຢູ່ກັບວິທີການເຮັດວຽກແບບເກົ່າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງປັບປ່ຽນທຸລະກິດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຍຸກສະໄໝປັດຈຸບັນ.
ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ວິທີການປະຕິບັດຕໍ່ພະນັກງານຮຸ່ນໃໝ່ ແລະ ການປັບປ່ຽນຮູບແບບຂອງບໍລິສັດ ແລະ ວິທີການເຮັດວຽກ ເພື່ອໃຫ້ພະນັກງານຢາກເຮັດວຽກຢູ່ກັບອົງກອນຕໍ່ໄປ ແລະ ອີກສິ່ງໜຶ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍຢ່າງຫຼາຍ ແມ່ນປັດຊະຍາໃນການບໍລິຫານຂອງຍີ່ປຸ່ນ. ບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນບໍ່ໄດ້ດຳເນີນທຸລະກິດເພື່ອຜົນກຳໄລຂອງຕົນເອງພຽງຢ່າງດຽວ ແຕ່ຍັງດຳເນີນທຸລະກິດເພື່ອລູກຄ້າ ແລະ ເພື່ອສັງຄົມ.
ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເບິ່ງພຽງແຕ່ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບໍລິສັດ ແລະ ລູກຄ້າ ທີ່ບໍລິສັດໄດ້ຮັບກຳໄລ ແລະ ລູກຄ້າໄດ້ຮັບສິນຄ້າເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຄິດເຖິງວ່າ ທຸລະກິດຂອງຕົນຈະສາມາດສ້າງປະໂຫຍດ ແລະ ມີສ່ວນຊ່ວຍສັງຄົມໂດຍລວມໄດ້ແນວໃດ. ຂ້ອຍຮູ້ສຶກປະທັບໃຈຫຼາຍກັບແນວຄິດທີ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ບໍລິສັດ ລູກຄ້າ ແລະ ສັງຄົມໄປພ້ອມກັນ.
ທ່ານຄິດວ່າຈະນຳສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ໄປນຳໃຊ້ໃນການບໍລິຫານທຸລະກິດຂອງຕົນເອງໃນອະນາຄົດແນວໃດ?
ທຸລະກິດຂອງຂ້ອຍແມ່ນທຸລະກິດແບບຄອບຄົວ ດັ່ງນັ້ນ ໃນປັດຈຸບັນ ຄົນໜຶ່ງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຫຼາຍໜ້າທີ່. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ຂ້ອຍຕ້ອງຮັບຜິດຊອບທັງວຽກດ້ານການຕະຫຼາດ, ການບໍລິຫານບຸກຄະລາກອນ, ການບໍລິຫານທຸລະກິດ, ການຈັດຊື້ ແລະ ວຽກດ້ານອື່ນໆອີກຫຼາຍ.
ແຕ່ໃນໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ຖ້າໃຫ້ຄົນພຽງຄົນດຽວເຮັດທຸກຢ່າງ ທຸລະກິດຈະຍາກທີ່ຈະດຳເນີນໄປໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຕ້ອງການຈັດວາງບຸກຄະລາກອນທີ່ເໝາະສົມ ໃຫ້ເຮັດວຽກທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ສ້າງລະບົບທີ່ເຮັດໃຫ້ທຸລະກິດສາມາດດຳເນີນຕໍ່ໄປໄດ້ ເຖິງແມ່ນໃນເວລາທີ່ຜູ້ບໍລິຫານບໍ່ຢູ່.ນອກຈາກນັ້ນ ແນວຄິດທີ່ໄດ້ຮຽນຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ກ່ຽວກັບການຄິດເຖິງສິ່ງທີ່ລູກຄ້າຕ້ອງການ ຍັງໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ກັບການດຳເນີນງານຂອງຫ້ອງສະແດງສິນຄ້າໃນປັດຈຸບັນ.
ໃນອະດີດ ພວກເຮົາເຄີຍມີຮ້ານຄ້າແບບທົ່ວໄປຢູ່ໃນຕະຫຼາດ ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ ພວກເຮົາເປີດໃຫ້ບໍລິການໃນຮູບແບບຫ້ອງສະແດງເຄື່ອງປະດັບແບບສ່ວນຕົວ ໂດຍໃຫ້ບໍລິການຜ່ານລະບົບການນັດໝາຍລ່ວງໜ້າ. ເມື່ອລູກຄ້າຕິດຕໍ່ເຂົ້າມາ ພວກເຮົາຈະນັດໝາຍ ແລະ ເປີດຫ້ອງສະແດງເພື່ອໃຫ້ບໍລິການລູກຄ້າຄົນນັ້ນໂດຍສະເພາະ. ລູກຄ້າສາມາດຮູ້ສຶກພິເສດ ແລະ ມີລະດັບ ຄືກັບວ່າຕົນເອງເປັນລູກຄ້າ VIP.ດ້ວຍຮູບແບບນີ້ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຂາຍສິນຄ້າ ແຕ່ຍັງມອບຄຸນຄ່າ ແລະ ປະສົບການແບບໃໝ່ໃຫ້ແກ່ລູກຄ້າ.ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງກຳລັງພະຍາຍາມປ່ຽນທຸລະກິດແບບຄອບຄົວດັ້ງເດີມ ໃຫ້ກາຍເປັນທຸລະກິດທີ່ມີການບໍລິຫານແບບອົງກອນສະໄໝໃໝ່. ຖ້າເປັນໄປໄດ້ ຂ້ອຍຕ້ອງການດຳເນີນການປັບປ່ຽນຄັ້ງນີ້ໃຫ້ສຳເລັດພາຍໃນປີນີ້ ແລະ ຕ້ອງການນຳກົນລະຍຸດຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ມານຳໃຊ້ໃນການດຳເນີນທຸລະກິດໃຫ້ໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ່.
ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກການແລກປ່ຽນກັບບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ: ຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກຊຸມຊົນ ແລະ “ໄຄເຊັນ”
ສຳລັບນັກຮຽນຮຸ່ນທີ 9 ອີກທ່ານໜຶ່ງ ຄື ທ່ານ Nalongded Luanglath ພວກເຮົາໄດ້ສຳພາດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຈາກການແລກປ່ຽນກັບບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ການໄປຢ້ຽມຢາມບໍລິສັດ ລວມເຖິງແນວຄິດທີ່ຕ້ອງການນຳໄປປະຍຸກໃຊ້ກັບບໍລິສັດຂອງຕົນເອງໃນອະນາຄົດ.
ກະລຸນາເລົ່າຄວາມຮູ້ສຶກກ່ຽວກັບການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ງານແລກປ່ຽນທາງທຸລະກິດ
ໂດຍປົກກະຕິ ຂ້ອຍຄິດວ່າ ຜູ້ບໍລິຫານຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນຄົງມີວຽກຫຍຸ້ງຫຼາຍ. ແຕ່ໃນຄັ້ງນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ສະລະເວລາເພື່ອຕອບຄຳຖາມຕ່າງໆຂອງພວກເຮົາຢ່າງຕົງໄປຕົງມາ.ໂອກາດເຊັ່ນນີ້ມີຄຸນຄ່າຫຼາຍ ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂຄງການຄັ້ງນີ້.
ໃນງານແລກປ່ຽນທາງທຸລະກິດ ຂ້ອຍໄດ້ພົບກັບບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນທີ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນການສ້າງຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບບໍລິສັດຈາກປະເທດລາວ. ຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າ ໃນອະນາຄົດອາດຈະມີໂອກາດໃນການສ້າງຄວາມຮ່ວມມືລະຫວ່າງກັນ ລວມເຖິງການຊື້ຂາຍສິນຄ້າ ແລະ ບໍລິການຂອງແຕ່ລະຝ່າຍ. ນອກຈາກນັ້ນ ງານດັ່ງກ່າວຍັງໄດ້ຖືກຈັດດຳເນີນຢ່າງມີຄວາມເປັນມືອາຊີບ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພາຍໃນເວລາທີ່ຈຳກັດ ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຮຽນຮູ້ວິທີນຳສະເໜີບໍລິສັດຂອງຕົນເອງໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ. ສຳລັບຂ້ອຍ ນີ້ແມ່ນປະສົບການອັນມີຄຸນຄ່າ ທີ່ຊ່ວຍເປີດມຸມມອງ ແລະ ຂະຫຍາຍວິໄສທັດຂອງຂ້ອຍເປັນຢ່າງຫຼາຍ.
ໃນບັນດາບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນທີ່ໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມ ສິ່ງໃດທີ່ປະທັບໃຈທ່ານຫຼາຍທີ່ສຸດ?
ສິ່ງທີ່ປະທັບໃຈຂ້ອຍຫຼາຍທີ່ສຸດ ແມ່ນຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຜູ້ບໍລິຫານກັບພະນັກງານ ແລະ ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບໍລິສັດກັບຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ.ບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນບໍ່ໄດ້ມຸ່ງເນັ້ນພຽງແຕ່ການສະແຫວງຫາກຳໄລ ແຕ່ຍັງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການເຮັດໃຫ້ບໍລິສັດສາມາດດຳລົງຢູ່ ແລະ ດຳເນີນທຸລະກິດຕໍ່ໄປໄດ້ຢ່າງຍາວນານ.ຂ້ອຍຄິດວ່າ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດເຮັດໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນ ນອກຈາກການສ້າງຄວາມສຳພັນທີ່ດີກັບພະນັກງານແລ້ວ ບໍລິສັດຍັງຈຳເປັນຕ້ອງມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ສ້າງປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ສັງຄົມ ແລະ ຊຸມຊົນ ພ້ອມທັງໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກຊຸມຊົນ.
ການທີ່ບໍລິສັດໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ “Social License to Operate” ຫຼື “ການໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະ ຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກສັງຄົມ ໃນການດຳເນີນທຸລະກິດ” ເຊິ່ງເປັນປັດໃຈສຳຄັນທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ບໍລິສັດສາມາດດຳເນີນທຸລະກິດຕໍ່ໄປໄດ້.
ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ໂຮງຮຽນສອນຂັບລົດ Musashisakai ໄດ້ສ້າງຄວາມສຳພັນທີ່ດີຫຼາຍກັບຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ.ໂດຍທົ່ວໄປ ການຈັດກິດຈະກຳເຊັ່ນ ງານບຸນດອກໄຟ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ການຍອມຮັບຈາກປະຊາຊົນໃນພື້ນທີ່ ເຊິ່ງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ.
ແຕ່ເນື່ອງຈາກໂຮງຮຽນສອນຂັບລົດ Musashisakai ມີຄວາມສຳພັນ ແລະ ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ເຂັ້ມແຂງກັບຊຸມຊົນ ຈຶ່ງສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີຈາກປະຊາຊົນໃນພື້ນທີ່ ແລະ ສາມາດຈັດງານບຸນດອກໄຟຂຶ້ນພາຍໃນບໍລິເວນໂຮງຮຽນສອນຂັບລົດໄດ້.ຂ້ອຍຮູ້ສຶກປະທັບໃຈຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອບໍລິສັດສາມາດຮ່ວມມືກັບຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນໄດ້ ກໍສາມາດສ້າງກິດຈະກຳຂະໜາດໃຫຍ່ ທີ່ສ້າງປະໂຫຍດ ແລະ ຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ຄົນໃນຊຸມຊົນໂດຍລວມໄດ້.
ທ່ານຄິດວ່າຈະນຳສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ໄປນຳໃຊ້ໃນການບໍລິຫານບໍລິສັດຂອງຕົນເອງໃນອະນາຄົດແນວໃດ?
ໃນປັດຈຸບັນ ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມພະຍາຍາມນຳແນວຄິດ “ໄຄເຊັນ (Kaizen)” ມາປະຍຸກໃຊ້ໃນການດຳເນີນທຸລະກິດແລ້ວ. ນອກຈາກນັ້ນ ໃນຍຸກທີ່ AI ກຳລັງເຂົ້າມາມີບົດບາດຫຼາຍຂຶ້ນ ມຸມມອງ ແລະ ວິທີຄິດກ່ຽວກັບການເຮັດວຽກຂອງພວກເຮົາກໍເລີ່ມປ່ຽນແປງໄປເຊັ່ນກັນ.
ພວກເຮົາຕ້ອງການນຳ AI ມາໃຊ້ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພະນັກງານສາມາດເຮັດວຽກໄດ້ສະດວກ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍຕ້ອງການປັບປຸງວິທີການນຳສະເໜີສິນຄ້າ ແລະ ການໃຫ້ບໍລິການແກ່ລູກຄ້າ ເພື່ອໃຫ້ການດຳເນີນງານມີປະສິດທິພາບ ແລະ ມີຜະລິດຕະພາບສູງຂຶ້ນ.
(Kaizen ໝາຍເຖິງ ການປັບປຸງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ພວກເຮົາເຊື່ອວ່າ ການພັດທະນາ ແລະ ປັບປຸງສິ່ງຕ່າງໆທີລະເລັກທີລະນ້ອຍໃນແຕ່ລະມື້ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ວຽກງານ ແລະ ບໍລິສັດໂດຍລວມ ດີຂຶ້ນໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.ແນວຄິດນີ້ແມ່ນປັດຊະຍາທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ນຳກັບມາຈາກການສຶກສາດູງານໃນຄັ້ງນີ້. ໃນອະນາຄົດ ພວກເຮົາຕ້ອງການຄ່ອຍໆນຳແນວຄິດນີ້ມາປະຍຸກໃຊ້ ແລະ ປະຕິບັດໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະພາບ ແລະ ບໍລິບົດຂອງບໍລິສັດ.
ຈາກຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມທັງສອງຄົນ ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ດັ່ງທີ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານໄດ້ກ່າວໄວ້ ການໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມບໍລິສັດຕົວຈິງ ແລະ ການໄດ້ສົນທະນາໂດຍກົງກັບຜູ້ບໍລິຫານ ໄດ້ກາຍເປັນປະສົບການທີ່ຊ່ວຍຜັກດັນໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມແຕ່ລະຄົນ ກ້າວໄປສູ່ການລົງມືປະຕິບັດ ແລະ ການປ່ຽນແປງໃນຂັ້ນຕໍ່ໄປ.
ການສ້າງລະບົບທີ່ເຮັດໃຫ້ທຸລະກິດສາມາດດຳເນີນງານໄດ້ ເຖິງແມ່ນຜູ້ບໍລິຫານບໍ່ຢູ່, ການເຮັດການຕະຫຼາດໂດຍເບິ່ງຈາກມຸມມອງຂອງລູກຄ້າ, ການບໍລິຫານບຸກຄະລາກອນໂດຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບພະນັກງານ, ການສ້າງຄວາມສຳພັນ ແລະ ຄວາມໄວ້ວາງໃຈກັບຊຸມຊົນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ແນວຄິດ “ໄຄເຊັນ” ທີ່ເນັ້ນການສະສົມການປັບປຸງເລັກໆນ້ອຍໆໃນແຕ່ລະມື້.ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ກຳລັງເລີ່ມເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ນຳໄປສູ່ແນວທາງໃໝ່ໆໃນການດຳເນີນທຸລະກິດ ໂດຍປັບໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະພາບ ແລະ ບໍລິບົດຂອງແຕ່ລະບໍລິສັດ.
ເຊື່ອມໂຍງຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ລາວ ຜ່ານທຸລະກິດ
ຜູ້ຊ່ຽວຊານ Sekiguchi ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ນອກຈາກການຮຽນຮູ້ຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມແລ້ວ ການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ງານແລກປ່ຽນທາງທຸລະກິດ ຍັງມີບົດບາດໃນການສ້າງໂອກາດໃຫ້ເກີດຄວາມຮ່ວມມືໃນອະນາຄົດ ລະຫວ່າງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ບໍລິສັດລາວ.
“ໃນປັດຈຸບັນ ຕົວຢ່າງຄວາມສຳເລັດຂອງການຮ່ວມມືທາງທຸລະກິດ ລະຫວ່າງບໍລິສັດຂອງສອງປະເທດ ຍັງມີບໍ່ຫຼາຍ. ໃນຊ່ວງຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ ໃນຂະແໜງທຸລະກິດຂອງປະເທດລາວ ບໍລິສັດຈາກປະເທດໃກ້ຄຽງ ເຊັ່ນ ຈີນ, ເກົາຫຼີໃຕ້ ແລະ ຫວຽດນາມ ມີບົດບາດ ແລະ ອິດທິພົນເພີ່ມຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າ ບົດບາດຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນໄດ້ຫຼຸດລົງ ເມື່ອທຽບກັບປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ.ດ້ວຍເຫດນີ້ ສິ່ງສຳຄັນອັນດັບທຳອິດ ແມ່ນການສ້າງໂອກາດໃຫ້ຜູ້ບໍລິຫານຊາວລາວ ໄດ້ຮູ້ຈັກຈຸດແຂງຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ລວມເຖິງພູມປັນຍາ ແລະ ຄວາມຮູ້ດ້ານການບໍລິຫານທຸລະກິດ ທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໄດ້ສັ່ງສົມມາ.
ປະເທດຍີ່ປຸ່ນມີປະສົບການ ແລະ ອົງຄວາມຮູ້ຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ສັ່ງສົມຜ່ານການບໍລິຫານທຸລະກິດ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນວິສາຫະກິດຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ຂະໜາດກາງ ມາເປັນເວລາຍາວນານ. ໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ແລະ ການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນໂອກາດໃນການຖ່າຍທອດປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍລິຫານຊາວລາວໂດຍກົງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນໄດ້ພົບປະກັບບໍລິສັດລາວ ແລະ ໄດ້ຮຽນຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ.
ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ຜ່ານໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ແລະ ການໄປສຶກສາດູງານ ອາດຈະກາຍເປັນຄູ່ຮ່ວມທຸລະກິດຂອງບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນໃນອະນາຄົດ. ການແລກປ່ຽນຜ່ານທຸລະກິດ ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ພຽງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບໍລິສັດກັບບໍລິສັດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງສາມາດນຳໄປສູ່ ‘ການທູດຜ່ານທຸລະກິດ’ ທີ່ຊ່ວຍສະໜັບສະໜູນ ແລະ ເສີມສ້າງຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ປະເທດລາວ.”
ການໄປສຶກສາດູງານທີ່ປະເທດຍີ່ປຸ່ນໃນຄັ້ງນີ້ ຂອງນັກຮຽນຮຸ່ນທີ 9 ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງໂອກາດໃນການເພີ່ມພູນຄວາມຮູ້ດ້ານການບໍລິຫານທຸລະກິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນໂອກາດໃຫ້ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ ໄດ້ເບິ່ງຄືນ ແລະ ເຜີຍໜ້າກັບບັນຫາ ແລະ ຄວາມທ້າທາຍຂອງບໍລິສັດຕົນເອງ ພ້ອມທັງຄິດພິຈາລະນາວ່າ ຄວນດຳເນີນການແນວໃດໃນຂັ້ນຕໍ່ໄປ. ນອກຈາກນັ້ນ ການໄປສຶກສາດູງານໃນຄັ້ງນີ້ ຍັງເປັນກ້າວທຳອິດໃນການສ້າງຄວາມສຳພັນເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມຮ່ວມມືໃນອະນາຄົດ ໂດຍເປີດໂອກາດໃຫ້ບໍລິສັດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ບໍລິສັດລາວ ໄດ້ເຂົ້າໃຈແນວຄິດ ວິທີການເຮັດວຽກ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມທາງທຸລະກິດຂອງກັນ ແລະ ກັນ.
ໃນອະນາຄົດ ສູນຍີ່ປຸ່ນ-ລາວ ຈະສືບຕໍ່ສະໜັບສະໜູນການພັດທະນາຜູ້ປະກອບການ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານ ທີ່ສາມາດນຳພາທຸລະກິດໃຫ້ເຕີບໂຕໄດ້ຢ່າງຍືນຍົງໃນປະເທດລາວ ຜ່ານໂຮງຮຽນບໍລິຫານ ການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ກິດຈະກຳແລກປ່ຽນລະຫວ່າງພາກທຸລະກິດ.
ພ້ອມກັນນັ້ນ ສູນຍີ່ປຸ່ນ-ລາວ ຈະມຸ່ງໝັ້ນສົ່ງເສີມ ແລະ ພັດທະນາຄວາມສຳພັນທາງທຸລະກິດລະຫວ່າງປະເທດຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ປະເທດລາວ ໃຫ້ກ້າວໜ້າຕໍ່ໄປ.
ສຳພາດ ແລະ ຮຽບຮຽງ: ນັກຝຶກງານ ສູນຍີ່ປຸ່ນ-ລາວ LJI Mirai Kanehara ມະຫາວິທະຍາໄລ Kansai Gakuin